Wodny preparat hydrofobizujący na bazie siloksanów, który nie zmienia koloru kostki. Obniża nasiąkliwość, ogranicza wykwity i rozwój skażeń biologicznych, zostawiając pory otwarte - materiał zachowuje dyfuzję pary wodnej.
Nawierzchnia
Kostka brukowa
Nawierzchnia, do której producent przeznaczył ten preparat.
HK-1 to bezbarwna wersja impregnatu CTS do kostki brukowej. Po wyschnięciu kostka wygląda dokładnie tak jak przed zabiegiem - zmienia się tylko to, jak zachowuje się na niej woda.
Baza to jednoskładnikowy preparat siloksanowy, wodny i bezrozpuszczalnikowy. Obniża nasiąkliwość, utrudniając wnikanie wody opadowej i rozpuszczonych w niej związków, w tym olejów, soków i kawy. Zostawia pory otwarte: dyfuzja gazów i pary wodnej zostaje bez zmian.
Wybierz go, jeżeli kolor kostki Ci odpowiada i nie chcesz go zmieniać. Jeżeli kostka wyblakła i chodzi o pogłębienie barwy - właściwym produktem jest HK-2.
Najczęstsza przyczyna nieudanej impregnacji nie leży w preparacie, tylko w podłożu. Impregnat nie zwiąże się z powierzchnią, na której został tłuszcz, wykwit wapienny albo stara powłoka.
Świeża kostka wymaga sezonowania. Producenci podają ten czas w karcie technicznej - zwykle jest to około 28 dni od produkcji. Wartość dla konkretnego preparatu znajdziesz w zakładce „Dane techniczne”.
Przed pełną aplikacją zrób próbę na fragmencie, który zasłania donica albo róg tarasu. Ten sam preparat na dwóch partiach materiału potrafi dać inny odcień, a na powierzchni z resztką starej powłoki nie zwiąże się wcale.
To zależy od efektu podanego w danych technicznych. Preparat bezbarwny zostawia kolor bez zmian, wersja z efektem mokrym pogłębia go trwale, a impregnat koloryzujący nadaje nowy odcień. Efekt każdego produktu jest wpisany w zakładce „Dane techniczne”.
Po zachowaniu wody. Dopóki krople zbierają się na powierzchni, warstwa pracuje. Kiedy woda zaczyna wsiąkać i po deszczu wracają ciemne plamy, ochrona się zużyła.
Nie. Woda zajmuje pory, przez które ma wniknąć preparat, i zostaje pod powłoką. Efektem bywa mleczny nalot, którego nie da się usunąć bez zdjęcia warstwy. Wyjątki - preparaty dopuszczające lekkie zawilgocenie powierzchniowe - są opisane w danych technicznych.
Policz to kalkulatorem pod opisem produktu: podaje wydajność z karty producenta, liczbę warstw i chłonność podłoża, i przelicza je na opakowania. Przy chłonnej, starszej kostce trzymaj się dolnej granicy wydajności.
Preparaty wnikające w materiał nie tworzą filmu na wierzchu i nie zmieniają przyczepności. Tam, gdzie producent wypowiada się o śliskości, cytujemy to w danych technicznych. Jeśli posadzka jest już śliska, właściwym produktem jest preparat antypoślizgowy, nie impregnat.
Składem i efektem. Wersje -1 są jednoskładnikowe, na bazie samych siloksanów, i po wyschnięciu są bezbarwne. Wersje -2 są wieloskładnikowe - siloksany z modyfikowanymi silanami - i dają trwały efekt mokrego podłoża. Obie spełniają wymagania normy PN-EN 1504-2 tab. 3 i obie zostawiają pory otwarte.
Producent tej serii nie podaje wydajności w metrach z litra, bo preparat nakłada się do nasycenia podłoża, a chłonność materiału decyduje o zużyciu w całości. Praktyczna metoda: zaimpregnuj metr kwadratowy, zmierz zużycie i pomnóż przez metraż z zapasem.
Producent podaje 5-6 godzin. Przez ten czas świeżo zaimpregnowaną powierzchnię trzeba chronić także przed bezpośrednim nasłonecznieniem.
Producent dopuszcza lekkie, powierzchniowe zawilgocenie - to rzadkość w tej klasie preparatów. Mokra kostka to jednak co innego niż lekko zawilgocona; przy wątpliwości poczekaj.
Karta techniczna i karta charakterystyki będą dostępne po zatwierdzeniu.
Ten produkt nie ma jeszcze podanej wydajności, więc nie policzymy zapotrzebowania.
Producent nie podaje wydajności dla tej serii. Preparat nakłada się do nasycenia podłoża jedną grubszą warstwą, a przy chłonnym materiale powtarza metodą „mokre na mokre”.
Kalkulator ruszy, gdy producent poda wydajność preparatu.
Impregnat nie zwiąże się z powierzchnią, na której coś zostało. To najczęstsza przyczyna reklamacji.
Przejdź bezpośrednio do właściwej kategorii. Nie sugerujemy kompatybilności między materiałami.