Rozpuszczalnikowy impregnat, który pogłębia barwę kostki i betonu, dając efekt mokrej nawierzchni. Producent zaleca dwie cienkie warstwy w odstępie co najmniej doby.
Nawierzchnia
Kostka brukowa
Nawierzchnia, do której producent przeznaczył ten preparat.
EI-15 jest klasycznym „mokrym efektem” na kostkę: preparat rozpuszczalnikowy, który pogłębia barwę betonu wyraźnie, a nie subtelnie.
Cena tego efektu to dyscyplina aplikacji. Producent zaleca dwie cienkie warstwy z odstępem minimum 24 godzin, w temperaturze otoczenia i podłoża 5-25 °C. Jedna gruba warstwa nie zastąpi dwóch cienkich - nadmiar zostanie na wierzchu.
Wydajność 8-10 m² z litra przy jednej warstwie, pełna trwałość po około dobie od ostatniej warstwy. Dostępny także w opakowaniach 20 i 30 litrów, co ma znaczenie przy dużych nawierzchniach.
Najczęstsza przyczyna nieudanej impregnacji nie leży w preparacie, tylko w podłożu. Impregnat nie zwiąże się z powierzchnią, na której został tłuszcz, wykwit wapienny albo stara powłoka.
Świeża kostka wymaga sezonowania. Producenci podają ten czas w karcie technicznej - zwykle jest to około 28 dni od produkcji. Wartość dla konkretnego preparatu znajdziesz w zakładce „Dane techniczne”.
Przed pełną aplikacją zrób próbę na fragmencie, który zasłania donica albo róg tarasu. Ten sam preparat na dwóch partiach materiału potrafi dać inny odcień, a na powierzchni z resztką starej powłoki nie zwiąże się wcale.
To zależy od efektu podanego w danych technicznych. Preparat bezbarwny zostawia kolor bez zmian, wersja z efektem mokrym pogłębia go trwale, a impregnat koloryzujący nadaje nowy odcień. Efekt każdego produktu jest wpisany w zakładce „Dane techniczne”.
Po zachowaniu wody. Dopóki krople zbierają się na powierzchni, warstwa pracuje. Kiedy woda zaczyna wsiąkać i po deszczu wracają ciemne plamy, ochrona się zużyła.
Nie. Woda zajmuje pory, przez które ma wniknąć preparat, i zostaje pod powłoką. Efektem bywa mleczny nalot, którego nie da się usunąć bez zdjęcia warstwy. Wyjątki - preparaty dopuszczające lekkie zawilgocenie powierzchniowe - są opisane w danych technicznych.
Policz to kalkulatorem pod opisem produktu: podaje wydajność z karty producenta, liczbę warstw i chłonność podłoża, i przelicza je na opakowania. Przy chłonnej, starszej kostce trzymaj się dolnej granicy wydajności.
Preparaty wnikające w materiał nie tworzą filmu na wierzchu i nie zmieniają przyczepności. Tam, gdzie producent wypowiada się o śliskości, cytujemy to w danych technicznych. Jeśli posadzka jest już śliska, właściwym produktem jest preparat antypoślizgowy, nie impregnat.
Bo pierwsza musi odparować rozpuszczalnik i związać się z betonem. Druga warstwa położona za wcześnie rozpuszcza pierwszą, zamiast się na niej oprzeć, i efekt wychodzi nierówny.
Producent podaje zakres 5-25 °C dla otoczenia i dla podłoża. Na nagrzanej kostce rozpuszczalnik odparowuje, zanim preparat wniknie.
Nie. Pogłębienie barwy jest zawsze relatywne do koloru podłoża - na ciemnej kostce efekt jest wyraźniejszy. Dlatego producent wymaga próby przed pełną aplikacją.
Karta techniczna i karta charakterystyki będą dostępne po zatwierdzeniu.
Podaj powierzchnię i chłonność podłoża. Dobierzemy liczbę litrów i opakowania.
Zużycie zależy od chłonności materiału i techniki nakładania.
Przykład dla 45 m²
10l
Wpisz swoją powierzchnię, żeby policzyć dla siebie.
Impregnat nie zwiąże się z powierzchnią, na której coś zostało. To najczęstsza przyczyna reklamacji.
Przejdź bezpośrednio do właściwej kategorii. Nie sugerujemy kompatybilności między materiałami.