Wodna mikroemulsja fluorosilanów i siloksanów do podjazdów, tarasów, parkingów i schodów. Ogranicza wnikanie wody i olejów, akcentując naturalny odcień podłoża. Zmniejsza powstawanie zacieków i wykwitów.
Nawierzchnia
Kostka brukowa
Nawierzchnia, do której producent przeznaczył ten preparat.
EI-23 to wodny preparat z efektem mokrej powierzchni - rzadkie połączenie, bo większość impregnatów pogłębiających barwę jest rozpuszczalnikowa. Baza to mikroemulsja fluorosilanów i siloksanów.
W praktyce oznacza to pracę bez uciążliwego zapachu i narzędzia myte wodą, przy zachowaniu działania hydro- i oleofobowego. Producent wymienia ograniczenie zacieków, wykwitów i rozrostu mikroorganizmów oraz zmniejszenie uszkodzeń mrozowych.
Dopuszczalne metody nakładania są szersze niż zwykle: oprócz wałka i pędzla producent podaje natrysk bezpowietrzny i zalewanie - to ma znaczenie przy dużych podjazdach i parkingach. Wydajność 6-8 m² z litra.
Najczęstsza przyczyna nieudanej impregnacji nie leży w preparacie, tylko w podłożu. Impregnat nie zwiąże się z powierzchnią, na której został tłuszcz, wykwit wapienny albo stara powłoka.
Świeża kostka wymaga sezonowania. Producenci podają ten czas w karcie technicznej - zwykle jest to około 28 dni od produkcji. Wartość dla konkretnego preparatu znajdziesz w zakładce „Dane techniczne”.
Przed pełną aplikacją zrób próbę na fragmencie, który zasłania donica albo róg tarasu. Ten sam preparat na dwóch partiach materiału potrafi dać inny odcień, a na powierzchni z resztką starej powłoki nie zwiąże się wcale.
To zależy od efektu podanego w danych technicznych. Preparat bezbarwny zostawia kolor bez zmian, wersja z efektem mokrym pogłębia go trwale, a impregnat koloryzujący nadaje nowy odcień. Efekt każdego produktu jest wpisany w zakładce „Dane techniczne”.
Po zachowaniu wody. Dopóki krople zbierają się na powierzchni, warstwa pracuje. Kiedy woda zaczyna wsiąkać i po deszczu wracają ciemne plamy, ochrona się zużyła.
Nie. Woda zajmuje pory, przez które ma wniknąć preparat, i zostaje pod powłoką. Efektem bywa mleczny nalot, którego nie da się usunąć bez zdjęcia warstwy. Wyjątki - preparaty dopuszczające lekkie zawilgocenie powierzchniowe - są opisane w danych technicznych.
Policz to kalkulatorem pod opisem produktu: podaje wydajność z karty producenta, liczbę warstw i chłonność podłoża, i przelicza je na opakowania. Przy chłonnej, starszej kostce trzymaj się dolnej granicy wydajności.
Preparaty wnikające w materiał nie tworzą filmu na wierzchu i nie zmieniają przyczepności. Tam, gdzie producent wypowiada się o śliskości, cytujemy to w danych technicznych. Jeśli posadzka jest już śliska, właściwym produktem jest preparat antypoślizgowy, nie impregnat.
EI-23 jest wodny, bardziej wydajny i wygodniejszy w pracy; efekt mokry jest subtelny - producent pisze o zaakcentowaniu naturalnego odcienia. EI-15 jest rozpuszczalnikowy i daje mocniejszy efekt mokrej kostki, ale wymaga dwóch warstw z dobą przerwy.
Tak - producent wymienia przydomowe parkingi, podjazdy, tarasy i schody jako podstawowe zastosowanie, i dopuszcza natrysk bezpowietrzny przy większych powierzchniach.
Karta techniczna i karta charakterystyki będą dostępne po zatwierdzeniu.
Podaj powierzchnię i chłonność podłoża. Dobierzemy liczbę litrów i opakowania.
Średnie zużycie podane przez producenta; chłonne podłoże zużyje więcej.
Przykład dla 45 m²
6,4l
Wpisz swoją powierzchnię, żeby policzyć dla siebie.
Impregnat nie zwiąże się z powierzchnią, na której coś zostało. To najczęstsza przyczyna reklamacji.
Przejdź bezpośrednio do właściwej kategorii. Nie sugerujemy kompatybilności między materiałami.