Emulsja siloksanowa w rozpuszczalniku organicznym do kostki brukowej, betonu i galanterii betonowej. Powłoka jest transparentna i nie zmienia koloru powierzchni - producent zastrzega jedynie możliwe lekkie zmatowienie.
Nawierzchnia
Kostka brukowa
Nawierzchnia, do której producent przeznaczył ten preparat.
EH-14 jest rozpuszczalnikowym odpowiednikiem EH-17: emulsja siloksanowa w rozpuszczalniku organicznym, przewidziana pod kostkę brukową, beton i galanterię betonową.
Rozpuszczalnik daje głębszą penetrację w zwartym betonie, ale stawia warunek, którego wersja wodna nie ma: wilgotność podłoża poniżej 5-6 %. Na wilgotnym betonie preparat nie zwiąże się prawidłowo.
Powłoka jest transparentna i nie zmienia koloru - producent zastrzega jedynie możliwe lekkie zmatowienie. Schnięcie 1-2 godziny w 20 °C, temperatura podłoża 5-20 °C.
Najczęstsza przyczyna nieudanej impregnacji nie leży w preparacie, tylko w podłożu. Impregnat nie zwiąże się z powierzchnią, na której został tłuszcz, wykwit wapienny albo stara powłoka.
Świeża kostka wymaga sezonowania. Producenci podają ten czas w karcie technicznej - zwykle jest to około 28 dni od produkcji. Wartość dla konkretnego preparatu znajdziesz w zakładce „Dane techniczne”.
Przed pełną aplikacją zrób próbę na fragmencie, który zasłania donica albo róg tarasu. Ten sam preparat na dwóch partiach materiału potrafi dać inny odcień, a na powierzchni z resztką starej powłoki nie zwiąże się wcale.
To zależy od efektu podanego w danych technicznych. Preparat bezbarwny zostawia kolor bez zmian, wersja z efektem mokrym pogłębia go trwale, a impregnat koloryzujący nadaje nowy odcień. Efekt każdego produktu jest wpisany w zakładce „Dane techniczne”.
Po zachowaniu wody. Dopóki krople zbierają się na powierzchni, warstwa pracuje. Kiedy woda zaczyna wsiąkać i po deszczu wracają ciemne plamy, ochrona się zużyła.
Nie. Woda zajmuje pory, przez które ma wniknąć preparat, i zostaje pod powłoką. Efektem bywa mleczny nalot, którego nie da się usunąć bez zdjęcia warstwy. Wyjątki - preparaty dopuszczające lekkie zawilgocenie powierzchniowe - są opisane w danych technicznych.
Policz to kalkulatorem pod opisem produktu: podaje wydajność z karty producenta, liczbę warstw i chłonność podłoża, i przelicza je na opakowania. Przy chłonnej, starszej kostce trzymaj się dolnej granicy wydajności.
Preparaty wnikające w materiał nie tworzą filmu na wierzchu i nie zmieniają przyczepności. Tam, gdzie producent wypowiada się o śliskości, cytujemy to w danych technicznych. Jeśli posadzka jest już śliska, właściwym produktem jest preparat antypoślizgowy, nie impregnat.
Najprostsza metoda to szczelnie przyklejona folia zostawiona na powierzchni na kilka godzin: krople od spodu oznaczają, że beton jeszcze oddaje wodę. Przy pracach na dużą skalę używa się wilgotnościomierza.
EH-17 jest wodny, mniej wymagający wobec wilgotności i wygodniejszy w pracy. EH-14 jest rozpuszczalnikowy i głębiej wnika w zwarty beton, ale wymaga suchego podłoża i wentylacji.
Karta techniczna i karta charakterystyki będą dostępne po zatwierdzeniu.
Ten produkt nie ma jeszcze podanej wydajności, więc nie policzymy zapotrzebowania.
Producent podaje zużycie objętościowe: kostka brukowa i beton 0,20-0,35 l/m², galanteria betonowa 0,20-0,25 l/m².
Kalkulator ruszy, gdy producent poda wydajność preparatu.
Impregnat nie zwiąże się z powierzchnią, na której coś zostało. To najczęstsza przyczyna reklamacji.
Przejdź bezpośrednio do właściwej kategorii. Nie sugerujemy kompatybilności między materiałami.